قراره بنويسم به يك زبان ساده . به سادگي زباني كه با اون ميشه فكر كرد . قراره مدتي مكتوب فكر كنم و البته خودم رو آماده كرده ام براي پرداخت هزينه اش . ميتونستم اين وبلاگ رو با يك نام مستعار درست كنم ، مزيت هاي زيادي داشت اما يك ترس بزرگ مانع اين كار ميشد .ترس از اينكه نكند به مرحله اي برسم كه ديگه حاضر نباشم مسئوليت تفكراتم را به عهده بگيرم چنين فضا و چنين حالتي مسلما ما را از ايده آليسم محظ دور خواهد كرد ، مدام به ما يادآوري خواهد كرد كه ايراني هستيم و فعلا در ايران 83 زندگي مي كنيم و هيچ ترديدي نيست كه اين خود محدوديتي براي انديشه ايجاد مي كند به نظر من اين محدوديت مثبت و لازم است . در قرني زندگي مي كنيم كه ايده آلهايي براي بشر تعريف و تبليغ مي شود كه مي توان گفت مقبوليت عام نيز يافته است اكثر مردم تحت هر حكومتي مايل اند اسما و حقوقا شهروند خطاب شوند ، مايل اند در درجه اول خود انتخاب كنند خود نظارت كنند و خود عزل كنند مي خواهند آزادانه فكر كنند و از فكر ديگران بهره بگيرند. نه مي خواهم و نه مي توانم اين موارد را رد كنم . چنين ايده آل هايي نتيجه قرن ها تجربه فكري و عملي بشر است . نه مي توان دين را ( ولو هر ديني را ) تنها دليل رسيدن به اين نقطه دانست و نه مي توان نقش آن را انكار كرد. فكر كنم دارم آرام آرام از بحث اصلي خارج ميشم. صحبت سربيان انديشه بود گفتيم آزادي انديشه امر نيكويي است در اينترنت فضايي در اختيار داريم كه مي توانيم راحت و بدون اينكه شناخته شويم هرچه مي خواهيم بگوييم . به نظر شما مشكلي در اين بين وجود ندارد ؟!

به نظر من اين به ظاهر آزادي بندهايي را از پاي انديشه باز خواهد كرد كه موجب مي شود آن فكر و نظر كارايي و پشتوانه خود را از دست بدهد. كارايي انديشه مطرح شد به نظر شما بزرگترين كاري كه يك فكر و نظر مي تواند انجام دهد چيست ؟ و چه نيازي است كه حتما شخصيت هاي حقيقي در پشت آن باشند . اجباري نيست فقط نكته اي را نبايد فراموش كرد كه همانا وسواس است در بيان ويا مصرف اين كالا.

هر فكر و انديشه اي قرار است دو كار انجام دهد يا ضعفي را بپوشاند و يا دريچه اي باز كند. نمي خواهم بحث پيچيده شود چون بيشتر از همه براي خودم ادامه اش سخت خواهد شد . مي خواهم بگويم كه رسالت بزرگي بر عهده انديشه است اگر تفكرات شما نتيجه نركيب منطقي ميليون ها صفر و يك در ذهنتان باشد هر انديشه اي در صورتي كه مقبول افتد منجر به تبديل تعدادي از يك ها به صفر و صفرها به يك خواهد شد كه مسلما در نتيجه گيري هاي شما اثر خواهد داشت خلاصه كلام اينكه بايد انديشه خود را متعهد كنيم به رعايت يك سري اصول خاص . اشتباه نكنيد اين محدود كردن دامنه انديشه نيست بلكه فقط نتيجه دقت و وسواس ما نسبت به عملي است كه انجام مي دهيم و فكري است كه آن را بيان مي كنيم .